Zonder bed
Een kroeg waar je vertrekt zonder iemand te groeten, kwart over drie. Het is koud buiten. Twintig minuten lopen door de donkere stad, naar mijn lege bed. Ik wil er niet aan denken.
Paardenhaar
Wat niet veel mensen weten is dat het beste paardenhaar voor de afdeklaag of vulling van kwaliteitsmatrassen uit de koninklijke stallen komt.
Badhokje
Ik sta voor ons badhokje aan het strand van Westkapelle en vind het wel erg lang duren voor mijn zus zich heeft omgekleed.
Leontien op matras
Altijd al afgevraagd waarom Leontien van Moorsel, onze heldin op de fiets, altijd zo fris en monter op de beeldbuis verschijnt? Haar matras!
De Jaren Tachtig
BEDGEHEIMEN is bijzonder trots dat zij toestemming heeft gekregen van Sjoerd Eringa om een selectie voor te publiceren van zijn ervaringen als voorslaper. Een van zijn eerste opdrachten betrof een bed in de Moeder der Steden: Masr El-Kahira.
Hygiëne
Ik ben elf jaar en een keer per week halen we ons bed af. Het bovenlaken wordt onderlaken en het onderlaken gaat in de was.Memoires Sjoerd Eringa
BEDGEHEIMEN is bijzonder trots dat zij toestemming heeft gekregen van Sjoerd om een selectie voor te publiceren op haar website. Vanaf 1 juni kunt u dus regelmatig een bijdrage verwachten van de meesterslaper Sjoerd Eringa!
Het zitten
Pierre Vanonkel:
... Calvinisten hebben een handeling gekaapt die zo algemeen wordt gebruikt dat niemand nog vermoed dat het in wezen een calvinistische, symbolische handeling is: het zitten...
Slaap zacht, word bankier
Wilco Zonderop:
... Schuld! Na anderhalf uur woelen weten we het wel. Dat wordt niks zo ...
Sultan Egersund
Voor de zwaardere medemens is dit matras echter te licht. De lattenbodem toont zich de volgende ochtend in de huid van de schone slaper. Waarschijnlijk vanwege de open celstructuur in het materiaal, zoals de fabrikant het zo mooi kan zeggen.
Het Vliegende bed
Dit verhaal is een opvallende in het werk van Vandersteen. Je kunt stellen dat hij een beeld van zijn oeuvre schept via een symbolisch overgearticuleerd Begin.
Mijn Opa
Zijn begrafenis was op een doordeweekse donderdag, zonovergoten en bloedheet. Alsof de natuur nog eens wilde benadrukken dat Opa altijd het zonnetje in huis was geweest.
Meld je aan voor de onregelmatig verschijnende Nieuwsbrief
of lucht gewoon je hart:
