Hygiëne

door V. Herman

Ik ben elf jaar en een keer per week halen we ons bed af. Het bovenlaken wordt onderlaken en het onderlaken gaat in de was. Op een zaterdagmiddag zie ik mijn ouders in de garage staan, bij de wasmand. Mijn moeder houdt een laken tegen het licht, het laken dat ik net in de mand heb gedaan. 'Vreemde vlekken', zegt ze, 'zou hij al zover zijn?' Mijn vader haalt hummend zijn schouders op. Dan zien ze mij staan en verstommen. Moeder stopt het laken terug en graait verder, vader loopt maar de plank met conservenblikken.

Het toneelstukje beledigt me. Ten eerste weet ik heel goed waar ze het over hadden, zo klein ben ik niet meer. Ten tweede snap ik niet hoe ze kunnen denken dat ik mijn lakens zou bevuilen zonder het zelf op te merken en maatregelen te treffen (zoals het wegstoppen ervan helemaal onderin de wasmand).

Ik heb me toen voorgenomen het moment waarop het wél zover zou zijn voor altijd te verzwijgen. Dat ze me er te klein voor vonden, daar kon ik nog mee leven, maar dat ze me niet even uitlegden waar ik dan precies te klein voor was, dat nam ik hen kwalijk. (Dat ik inmiddels op de hoogte was, staat daar feitelijk los van.)

Ik hoop dat ze later ongerust zijn geweest, op m'n veertiende, vijftiende. Want nooit is er een vlek in het laken gekomen. Vanaf het moment immers dat de truc mij geopenbaard werd, rukte ik me suf. Grote meneer die dan nog een natte droom heeft.

reageren [1]

Reactie(s)

  1. Mijn moeder had me de avond ervoor verteld waar de kindjes vandaan kwamen, of liever gezegd, hoe deze gemaakt werden. Wanneer ik ’s morgens een stoel tegen hun deur aantrof waardoor ik niet zomaar binnen kon wandelen begreep ik opgewonden “ze hebben het gedaan”! Vanaf dat moment ging ik op dergelijke dagen op onderzoek uit. Speurde minitieus op hun onderlaken naar zaadjes. In mijn verbeelding moesten deze er uitzien als een soort hele kleine garnaaltjes. Nooit heb ik ze aangetroffen.

    — Anneke Mertens · nov 17, 11:04 · #

 
---
---

 



Meld je aan voor de onregelmatig verschijnende Nieuwsbrief
of lucht gewoon je hart:

Email Bedgeheimen