Badhokje

door Peter de Spijker

Ik sta voor ons badhokje aan het strand van Westkapelle en vind het wel erg lang duren voor mijn zus zich heeft omgekleed. 'Dan kom je toch in óns hokje,' roept mevrouw de Nijs, in het dagelijkse leven in ’s-Hertogenbosch eveneens onze buurvrouw.

Nou ja, je bent 12 en dat is best wel redelijk groot; dus je vermant je en gaat tezamen met meneer de Nijs hun hokje in.Je kleed je om nadat je je er van vergewist hebt dat hij niet kijkt en vind daarbij een moment om wel zelf een flitsblik te werpen.

Wat ik toen zag heeft mijn beeld van mijn toekomstige fysieke ontwikkeling nog jaren gekleurd: meneer de Nijs had er twee. Goh, nooit iets over gelezen, dacht ik; dat weten ze ook goed geheim te houden!

Ach, later bedenk je dat het warm was en dat de zak van vernoemde buurman dientengevolge op half elf of nog later hing en ik geef toe: het kijken besloeg slechts een halve seconde.

Ik ben nu 62 en heb er nog steeds maar één

reageren

Reactie(s)

 
---
---

 



Meld je aan voor de onregelmatig verschijnende Nieuwsbrief
of lucht gewoon je hart:

Email Bedgeheimen