Slaap zacht, word bankier

door Wilco Zonderop

1.

Een normale sterveling heeft niet veel nodig om 's avonds naar de pillen te grijpen, of de alcohol, in beklagenswaardige pogingen een paar uurtjes slaap te stelen. De gedachte dat hij bij de boswandeling afgelopen weekend misschien een mier heeft doodgetrapt. De koffiefilter die niet in de gft-bak is beland. De kroket tussen de middag - terwijl de meegenomen boterham met kaas onaangeroerd bleef. Chagrijnig gedaan tegen de portier. De moeder weer niet gebeld. Het is genoeg, meer dan genoeg.


Schuld! Na anderhalf uur woelen weten we het wel. Dat wordt niks zo. Opstaan, naar de badkamer (pillen) of naar de keuken (drank, onderste kastje links). Gaat lekker zo. Volgende dag wallen, na een week erge wallen, na een paar maanden steeds vaker ziek, enig herstel na een lange vakantie, maar na een paar jaar dondert het zaakje dan toch in elkaar. Uiteindelijk gaat de normale sterveling dood, zoals in zijn wezen besloten ligt.


Dat gaat dus heel anders bij bankiers. Dat weet ik toevallig. Niet dat ze geen schuldgevoelens kennen - dat zou een heel grove beschuldiging zijn. Nee, het is meer een kwestie van kwantiteit, een kwestie van ervaring en een kwestie van realisme. Jij denkt dat je misschien een mier hebt doodgetrapt, de bankier zegt dat hij dat niet kan weten. Jij hebt een gebruikt koffiefilter bij het overige afval gegooid, de bankier financiert de destructie van het regenwoud. Jij eet een kroket, de bankier handelt in aandelen McDonald's. Jij bekt de portier af, de bankier ontslaat hem. Jij belt je moeder niet, de bankier heeft een telefonische helpdesk (een bandje met de boodschap 'wij adviseren u op een later tijdstip terug te bellen').


Het wezen van de bankier is schuld. Kijk ook naar zijn boekhouding: aan de ene kant van de balans leent hij 500 miljard euro uit aan alles en iedereen die het wil hebben, aan de andere kant leent hij 300 miljard van andere banken en gebruikt hij 200 miljard spaargeld van klantjes. Wat heb jij daar te zoeken met je zorgen over een hoge telefoonrekening? Ontwaak, dit zijn geen werkomstandigheden voor weekhartigen.


Gevolg: de bankier slaapt als een roos. Schuld is zijn habitat, moet hij daarvan wakker liggen? Een vis weet niet dat hij in water zwemt.

 

2.

De kredietcrisis heeft de suggestie gewekt dat er grenzen zijn aan dit stuitende slaapvermogen van bankiers. Ik weet het zo net nog niet, maar er zijn aanwijzingen. Zomer 2008 werd super-slaper Jean-Paul Votron er bij Fortis uitgeknikkerd. Zijn opvolger was Herman Verwilst en die had duidelijk meer moeite de slaap te vatten. Verwilst begon al gauw rare dingen te zeggen, zag er vreselijk uit en werd twee maanden later afgevoerd - diagnose 'oververmoeid'. Het is niet bekend hoe de heer Verwilst nu slaapt.


Sinds najaar 2008 regent het gewipte topbankiers, maar bij hun laatste persconferentie zagen er bijna allemaal nog even kwiek en fit uit als bij hun eerste, veelal enkele jaren eerder. Ach ja, kan gebeuren dat onze aandeelhouders hun geld kwijt zijn, dat we die 300 miljard die we normaal bij andere banken lenen nu bij de centrale bank moeten weghalen en dat we voor een paar miljard belastinggeld nodig hebben. Maar is dat een reden om 's nachts de ogen open te houden?


Er is op z'n minst één uitzondering: Michel Tilmant (ook al een Belg) van ING. Die heeft jarenlang Angelsaksisch stoer gedaan bij de voormalige NMB Postbank. Zo dreigde hij in 2007 het ING-hoofdkantoor naar het buitenland te verplaatsen, als het openbare gemekker over topsalarissen niet zou ophouden. Maar toen de minister van Financiën (waardeloze slaper, dat zie je zo) ING een jaar later te hulp moest schieten en Tilmant en zijn medebestuurders gedwongen werden hun bonussen in te leveren, moet er iets zijn gebroken bij de Belg. Januari dit jaar werd zijn vertrek aangekondigd. Het stond volgens ING 'mede in verband met zijn persoonlijke conditie'.


De blijmoedige beschouwer leest daarin de heer Tilmant geen oog meer dichtdeed. Ik help het hem hopen. Dat zou betekenen dat de slaapgrens bij bankiers niet oneindig hoog ligt, maar ongeveer op het verpatsen van 35 miljard euro aan geld van anderen. Nog is alles niet verloren.

reageren

Reactie(s)

 
---
---

 



Meld je aan voor de onregelmatig verschijnende Nieuwsbrief
of lucht gewoon je hart:

Email Bedgeheimen