De Jaren Tachtig

Door Pierre Vanonkel


Een van de eerste opdrachten voor Sjoerd kwam van een jong, verwend en toen nog onervaren PvdA meisje, Eveline Herfskes. Eefje had bij Wim Kok gedaan gekregen dat zij voor de PvdA mocht uitgroeien tot woordvoerder ontwikkelingssamenwerking. Zij wilde dat graag omdat zij droomde van vurige (maar wel eenmalige) minnaars, en die zitten nu eenmaal veel meer in ontwikkelingslanden dan hier in Holland. Ook had ze plannetjes om met bonnetjes en aangepaste hotelrekeningen het karige PvdA salaris een beetje aan te vullen, dat gaat makkelijker in het buiteland. Onkreukbare Wim kende de tarieven van alle broodjeszaken in Den Haag,  je kon hem niet makkelijk bedotten, dus Onderwijs of Sociale Zaken leek haar niets. En met Jan Pronk kon je wel lachen, vooral als ie wat gedronken had.

Het was 1986, en Eef had ontdekt dat er in Cairo, de hoofdstad van Egypte, een congres voor donorlanden werd gehouden in de Universiteit van Cairo. Kok vond het goed. Terpstra, van Sport, gaf haar tijdens de lunch de tip: bel Sjoerd, de kosten voor Sjoerd vallen buiten je reisbudget. Regel ik voor je.

Het werd een opdracht met een praatje: Sjoerd moest de tarieven vaststellen van een beter hotel maar gaan slapen in een heel goedkoop hotel. Met wat bonnetjesgerommel kon Eef dan mooi wat geld overhouden voor souvenirs. Het betere hotel was het Grand Hotel. Oud hotel met allure, Um Kalsoum moet er hebben geslapen. Het heel goedkope hotel was Pension Oxford.  

Pension Oxford bevond zich op de zesde verdieping van een gebouw op de Talaat Harb, een brede straat in het centrum van Cairo. Naast Egyptisch Arabisch sprak het hotelpersoneel Grieks zoals het rond 1920 werd gesproken. De kamers waren ruim, groot zelfs. Het bed, ja het bed, daar hadden al heel veel mensen op geslapen. Sommige slapers waren, zo aan het matras te ruiken, ziek geweest, in ieder geval aan de schijterij. Misschien was er wel iemand echt dood gegaan. Dat zou kunnen, afgaand op de geur. WC op de gang, onbeschrijfelijk. Geen gordijnen maar een mooi balkon. De buurjongens (Amerikanen) waren 24/7 stoned en waren dol op The Doors, 24/7. Een van de vorige hotelgasten had een tafel gemaakt van stenen en een uit elkaar gevallen kast. Op die tafel schreef Sjoerd zijn beoordeling. Vernietigend. Maar pension Oxford was heel goedkoop. Een overnachting kostte bijna niets. Het verschil met het Grand Hotel was zeker 20 Egyptische pond per dag.

Sjoerd bracht het rapport zelf naar mevrouw Herfskes, vanwege de onbeschrijfelijke dingen. Als die Amerikaanse jongens er niet hadden gezeten had Eveline het niet eens gedaan. Maar ze deed het, Pension Oxford. Het heeft haar toen nog naïeve kijk op ontwikkelingshulp definitief veranderd, ze was daarna een vrouw van de wereld.

Zo heeft Sjoerd, weliswaar onbedoeld maar toch, een belangrijke invloed gehad op de vorming van een van Neerlands TopVrouwen van de PvdA. Een invloed die tot op de dag van vandaag merkbaar is.

reageren [1]

---

Binnenkort: Sjoerd Eringa

BEDGEHEIMEN is bijzonder trots dat zij toestemming heeft gekregen van Sjoerd om een selectie voor te publiceren op haar website. Vanaf 1 juni kunt u dus regelmatig een bijdrage verwachten van de meesterslaper Sjoerd Eringa!

reageren

---

 



Meld je aan voor de onregelmatig verschijnende Nieuwsbrief
of lucht gewoon je hart:

Email Bedgeheimen